The Way to Protect the Female Lead’s Older Brother

#ซีนสารภาพรักครั้งแรกของร็อกซานา

ในหัวใจของร็อกซานามักจะคิดถึงยามเมื่อเธอได้ปล่อยตัวปล่อยใจไปกับแคสซิสเมื่อครั้งอยู่ที่คฤหาสน์ Pedelian รวมถึงช่วงเวลาสงบสุขอย่างคู่รักปกติใน Ugdrasil ที่ทั้งสองได้ใช้เวลาร่วมกัน

เธอไม่แน่ใจว่าตอนนี้เธอกำลังทดสอบแคสซิสเหมือนที่เขาพูดหรือไม่?

และยิ่งไม่แน่ใจว่าอยากให้แคสซิสต้องแปดเปื้อนอยู่ในโคลนตมร่วมกับเธอหรืออยากให้เขาอยู่เคียงข้างเธอตลอดไปโดยไม่มีพันธนาการอีก?

แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม…สิ่งเดียวที่ชัดเจนยิ่งในตอนนี้ก็คือ

“แคสซิส ฉันกำลังหมายถึงตัวฉันเอง”

ริมฝีปากงามของร็อกซานาเผยอออกเล็กน้อย สายตาของเธอจับจ้องไปยังใบหน้าหล่อเหลาที่ดูไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่ของแคสซิส

“ถ้าวันหนึ่งคุณเบื่อฉันเต็มที…และอยากจากไป”

ในที่สุดแคสซิสก็ลืมตาขึ้นเมื่อได้ยินคำพูดของเธอ โดยเฉพาะสิ่งที่เธอกระซิบบอกกับเขาอย่างไม่คาดคิดมาก่อน

“ฉันจะฆ่าคุณด้วยมือของฉันเอง”

แม้ว่าเนื้อหาจะน่าตื่นตกใจยิ่ง แต่ในหูของแคสซิสกลับรับรู้แต่เพียงเสียงที่ไพเราะจับใจจนฟังดูเหมือนคำสารภาพรักไม่ใช่คำขู่ฆ่า ใช่แล้วมันเหมือนเป็นคำสารภาพรักมากกว่า

ร็อกซานาเบียดกายเข้าไปใกล้ชิดเขามากขึ้น และดึงมือของเขาเพื่อให้เข้ามาใกล้เธออีก ในขณะที่ร่างกายท่อนบนของเธอเอนไปข้างหน้าผมสีทองสลวยก็สั่นเป็นคลื่นที่เบื้องหลัง

แคสซิสเผชิญหน้ากับดวงตาสีแดงวาววามด้วยอารมณ์ที่ยากจะอธิบาย

“ฉันรู้ดีอยู่แล้วว่าคุณโชคร้ายจริงๆ”

รอยยิ้มหวานหยาดเยิ้มที่ราวกับเคลือบพิษร้ายแรงปรากฏขึ้นบนใบหน้างามของร็อกซานา

“ในบรรดาผู้คนทั้งหมดในโลก มีแค่คุณที่เข้าตาฉัน”

ดังนั้นจะให้เธอปล่อยมือจากเขาเพื่อเห็นแก่คนอื่นนั้นไม่เหมาะควรอย่างยิ่ง

“ฉันเคยคิดว่าจำเป็นที่จะต้องปล่อยคุณไปแล้วขอให้คุณมีชีวิตอย่างมีความสุข ยังไงก็ตามฉันคงทำอะไรไม่ได้มากกว่านั้น”

เมื่อก่อนฉันคิดอย่างนั้นจริงๆ แต่ในตอนนี้…ดูเหมือนฉันจะเปลี่ยนความคิดแล้ว

บางทีอนาคตที่เธอเลือกอาจเป็นเพียงความผิดพลาด แทนที่จะเป็นบทสรุปที่เลวร้ายที่สุดก็ได้

ดูเอาเถิด แม้เธอเคยคิดว่าจะทำลายร่องรอยของ Lant Agriche ให้สูญสิ้นไปจากโลก แต่สุดท้ายเธอก็ไม่สามารถหลุดพ้นจากวิธีการของเขาได้เช่นกัน

Agriche ที่ร็อกซานาแสนเกลียดชังได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเธออย่างที่เธอไม่อาจปฏิเสธหรือต่อต้านได้ และเธอมาถึงขีดจำกัดแล้วจริงๆ

แต่ขอแค่มีผู้ชายคนนี้อยู่ข้างๆ

แม้ว่าในอนาคตเธอจะทำอะไรที่เขาไม่มีวันทนได้ แต่เขาจะยังคงรอคอยอ้อมกอดของเธอและไม่ปฏิเสธการดำรงอยู่ของเธอ ต่อให้แคสซิสต้องเหี่ยวเฉาอยู่เคียงข้างเธอวันแล้ววันเล่า เหมือนต้นไม้ที่หยั่งรากผิดที่ เธอก็จะไม่มีวันปล่อยมือจากเขาไปจนกว่าเธอจะตายไป จุดจบของเขาจะต้องอยู่ในอ้อมแขนของเธอเท่านั้น

“แคสซิส”

สัญชาตญาณบอกกับร็อกซานาว่าหากเธอเอ่ยคำนี้ออกมา เขาจะต้องอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป

แม้ว่าการใช้วิธีนี้มาผูกมัดแคสซิสจะดูเป็นเรื่องขี้ขลาดแต่จะให้เธอทำยังไงได้

ในที่สุดเธอก็ขยับริมฝีปากงามอีกครั้งและกระซิบคำที่จะผูกมัดเขาไว้ตลอดไป

“ฉันรักคุณ”

นี่เป็นครั้งแรกที่ฉันพูดคำนั้นออกจากปาก ราวกับสัมผัสได้ถึงบางอย่างที่พลุ่งพล่านออกมาจากส่วนลึกในใจของฉัน มันเป็นสิ่งที่เคยส่งผ่านไปให้แคสซิสหลายต่อหลายครั้ง ในตอนนี้ราวกับว่าความรู้สึกนั้นได้ถูกกระตุ้นให้ขยายใหญ่โตขึ้น จนหัวใจทั้งดวงของฉันพองโตเจียนระเบิดอยู่รอมร่อ และแล้วมันก็ระเบิดออกมา

เมื่อไม่สามารถสะกดกลั้นความรู้สึกนั้นไว้ได้อีกต่อไป ร็อกซานาจึงกระซิบที่ข้างหูเขาอีกครั้ง

“… ฉันรักคุณ แคสซิส”

บางที….นี่อาจจะเป็นการสารภาพอย่างจริงใจเพียงครั้งเดียวในชีวิตของเธอ และอาจจะไม่มีเป็นครั้งที่สองอีกแล้ว

จู่ๆ แคสซิสที่ราวกับถูกแช่แข็งไว้ก็สัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มที่ริมฝีปาก ร็อกซานาจูบเขาอย่างอ่อนหวาน

พิษที่ร้ายแรงที่สุดคือคำหวานที่กระซิบผ่านรสสัมผัสอันน่าหลงใหลทุกครั้งที่ริมฝีปากของทั้งสองสัมผัสกัน

“อยู่กับฉันไปจนตายได้มั้ย”

กระแสปั่นป่วนพลุ่งพล่านไปทั้งอก ราวกับพายุได้ก่อตัวขึ้น

“ตอนนี้…”

แคสซิสจับมือที่ทับซ้อนกันของเธอพร้อมเปล่งเสียงที่ถ่ายทอดอารมณ์อันท่วมท้นออกมา

“ที่คุณพูดก่อนหน้านี้…แล้วก็เมื่อกี๊นี้”

นั่นมันไม่ยุติธรรมเลย

แคสซิสไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะทำให้เขาไปนรกและสวรรค์ได้ด้วยคำพูดเพียงคำเดียว

ในที่สุด เขาก็ล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงในการควบคุมระงับความรู้สึกของตัวเอง จากนั้นเขาจึงกลืนกินริมฝีปากของเธออย่างเร่งร้อน

แม้ว่าเขาจะเคยยินดีกับคำสารภาพที่ดูไม่จริงจังจากเธอมาก่อน แต่ก็อดรู้สึกขมขื่นเล็กน้อยไม่ได้

ทว่าในตอนนี้เมื่อได้ยินคำสารภาพรักจากใจจริง มันเป็นคำพูดที่ออกมาจากหัวใจของร็อกซานาซึ่งแคสซิสสัมผัสได้

เธอขอให้เขาอยู่กับเธอจนกว่าเธอจะตาย ถ้าเขาพยายามจะจากไป เธอจะลงมือฆ่าเขาด้วยตัวเอง

จะมีใครในโลกที่พูดคำหวานเช่นนี้?

ร็อกซานาพูดถูก ไม่ว่าเธอจะต้องเสียน้ำตาเพียงใด แคสซิสก็ไม่สามารถปล่อยมือจากเธอได้ได้จนกว่าเธอจะหยุดหายใจ

“ร็อกซานา”

แคสซิสกดริมฝีปากของเขาเข้ากับริมฝีปากบางที่ลมหายใจถูกช่วงชิงแล้วดึงเอวเล็กของเธอให้เข้าประชิดร่างของเขา

“ฉันมากกว่า….”

คำพูดสั้นๆ แต่ถูกกระซิบซ้ำแล้วซ้ำเล่า …ฉันรักเธอมากกว่า

ร็อกซานาตอบรับทุกสัมผัส ทุกอ้อมกอดและรอยจูบที่ถาโถมราวกับดวงดาวบนท้องฟ้า เธอดูดกลืนทุกสิ่งทุกอย่างที่เป็นเขา

ทั้งสองร่วงหล่นสู่โลกที่มีเพียงกันและกันในค่ำคืนสุดท้ายแห่ง Ugdrasil
………………………………………………………..