I Became The Younger Sister of A Regretful Obsessive Male Lead
[คำเตือน มีฉาก 18+ ไม่เหมาะสำหรับเด็กและเยาวชน]
.
P.O.V ของ Lucian
เมื่อเขาถอดชุดที่น่าอึดอัดพวกนั้นออกไปจากร่างแบบบาง ความรู้สึกราวกับได้ปลดเปลื้องสิ่งรุงรังทำให้เขามีความสุข
ปลายลิ้นเลียริมฝีปากที่ยังแสบร้อนจากแผลแตก ดวงตาจับจ้องร่างกายส่วนที่ถูกเปิดเผยอย่างรักใคร่
แค่เพียงได้อยู่กับเธอ แม้จะต้องหลั่งเลือดออกมาหรือต้องทนทุกข์ทรมานยิ่งกว่านี้ เขาก็ยอมทุกอย่าง
เพราะท้ายที่สุดแล้ว เธอผู้เป็นที่รักจะคอยรักษาบาดแผลทั้งหมดนั้นเอง
Lucian มอง Rachel อย่างละเอียดอ่อนและจริงจังราวกับชื่นชมผลงานศิลปะชั้นเลิศ
ช่างเป็นความรู้สึกที่น่าทะนุถนอมเมื่อเขาได้เห็นเรือนร่างพิสุทธิ์ราวดอกบัวตูมค่อยๆ แย้มบานหลังกระชากชุดพวกนั้นออกไป เป็นดอกตูมน้อยๆ ที่กำลังหวั่นไหว ร่างของเธอราวกับผืนผ้าใบสีขาวที่ถูกลำแสงสีสันสดใสสาดส่องจนเกิดเป็นความงดงามอันยากจะบรรยาย
Lucian จงใจกัดริมฝีปากของตัวเองเพื่อยืนยันว่าภาพตรงหน้าคือเรื่องจริง ไม่ใช่เธอผู้อยู่ในความฝันของเขา
“อ๊ะ”
ในขณะที่เขาหันไปจัดการกับกางเกงของตัวเองอย่างเร่งรีบ หัวไหล่กลมมนของ Rachel ก็เคลื่อนไหว ดูเหมือนเธอพยายามจะหนีออกจากร่างของเขา ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เธอก็ดูยินยอมพร้อมใจแท้ๆ ทำไมถึงมากลัวเสียแล้วล่ะ?
เธอไม่รู้จริงๆ หรือว่าหากเป็นฝ่ายเริ่มต้นแล้ว จะต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่ตามมาด้วย
Lucian ยกยิ้มมุมปาก จากนั้นยื่นมือไปคว้าร่างของ Rachel แล้วกดลงที่เตียงอย่างนุ่มนวล มือแกร่งโลมไล้เนินอกนุ่มแผ่วเบา ก่อนจะเริ่มเค้นคลึงอย่างรักใคร่
นี่เป็นครั้งแรกที่เขามีความรู้สึกแบบนี้
ทั้งนุ่มนวล อ่อนหวาน และน่ารักใคร่อย่างที่สุด ร่างเปลือยเปล่าของ Rachel มอบรสสัมผัสที่ตราตรึงยิ่งกว่าทุกสิ่ง
หัวใจของเขาพองโต พร้อมๆ ไปกับความรู้สึกวูบวาบที่หน้าท้องและส่วนล่างที่ขยายใหญ่ขึ้น
แค่สัมผัสเบาๆ ร่างของ Rachel ก็สั่นสะท้าน เธอกัดริมฝีปากล่างราวกับกำลังข่มกลั้นบางสิ่ง Lucian ยกยิ้มกว้างกว่าเดิม นี่เธอไม่รู้ตัวเลยใช่ไหมว่าท่าทางแบบนี้มันยั่วยวนยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด
“ชู่ว์……”
เขาส่งเสียงเพื่อทำให้เธอสงบลงด้วยความสงสาร แต่สองมือของเขากลับยิ่งก่อกวนร่างน้อยจนสั่นสะท้านกว่าเดิม
ถ้าฉันกอดเธอไว้แน่นอย่างนี้ เธอจะร้องไห้ด้วยความเจ็บปวดไหม?
มันจะรุนแรงเกินไปหรือเปล่า?
ไม่ว่ายังไงการเห็น Rachel ร้องไห้ก็เป็นสิ่งที่เกินจะทน
แต่ถ้า…เธอร้องไห้อยู่บนเตียงล่ะ
ในขณะที่เขากำลังครุ่นคิดมือทั้งสองก็ยังคงทำงานอย่างขันแข็ง พวกมันลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างนวลเนียนราวกับจะไม่ปล่อยให้ตกหล่นไปแม้แต่ตารางนิ้วเดียว
เสียงครางแผ่วเบาออกมาจากปากน้อยๆ ของ Rachel
เสียงครางอันอ่อนหวานที่ผสมการสะอื้นน้อยๆ จนทำให้หูของฉันแทบละลาย
ทำไมทุกอย่างที่เกี่ยวกับเธอถึงได้หวานล้ำเพียงนี้?
พอใช้ลิ้นสัมผัสก็หวานจนอยากจะกลืนกินลงไปทั้งหมด และเพราะทนต่อไปไม่ไหว Lucian จึงก้มศีรษะลงอย่างรวดเร็วพร้อมใช้ปลายลิ้นลิ้มรสอกนุ่ม เขาทำราวกับกำลังเลียครีมที่อยู่บนหน้าเค้กแสนหวาน เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นก็ได้สบตากับ Rachel ที่ใบหน้าแดงก่ำ เธอใช้มือน้อยปิดปากเพื่อกลั้นเสียงครางเอาไว้ แต่ในยามนี้ ดวงตาคู่งามที่ฉ่ำปรือและดูสุกใสราวกับท้องฟ้ายามฝนพรำได้เปิดเผยความรู้สึกรัญจวนใจออกมาจนหมดสิ้น
Lucian ไม่อาจละสายตาไปจากใบหน้าของเธอได้ แต่ถึงกระนั้น ปากและมือของเขาก็ยังคงทำงานต่อไปโดยไม่หยุด
เสียงครางแว่วหวานเล็ดลอดออกมาจากร่องนิ้วมือที่พยายามปิดปากไว้อย่างเต็มกำลัง ราวกับว่าเธอไม่อาจต้านทานความหวามไหวนี้ได้อีกต่อไป
ผิวขาวผ่องของเธอเปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างรวดเร็ว ทุกจุดที่ลิ้นร้ายของเขาเลื่อนผ่านและดูดดึงก็ปรากฏเป็นร่องรอยสีแดงราวกับดอกไม้ที่เบ่งบานขึ้นพร้อมกัน
Lucian เฝ้าดูปฏิกิริยาของคนรักในขณะที่เขาปรนเปรอเธอด้วยมือ ริมฝีปาก และลิ้นอุ่นร้อน ในตอนนี้เขาไม่เพียงหลงใหลแต่ถึงขั้นหมกมุ่นกับการทิ้งรอยดอกไม้แดงไว้บนร่างกายของ Rachel หญิงสาวที่เป็นของเขาทั้งตัวและหัวใจ นับตั้งแต่ที่เธอเป็นฝ่ายจูบเขาก่อน เขาก็ไม่สนใจสิ่งอื่นอีกต่อไปแล้ว
เขาต้องการเติมเต็มความกระหายในตัวเธอ ความกระหายที่แม้เธอจะอยู่ข้างๆ ก็ไม่อาจดับไปได้ นอกเสียจากการได้หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว
แม้ว่าเขาจะได้ครอบครองทุกสิ่ง แต่ในความเป็นจริงไม่มีสักสิ่งเดียวที่เป็นของเขา
มีเพียงโอกาสนี้ที่เขาจะไขว่คว้าสิ่งซึ่งเป็นของเขาเพียงผู้เดียว
“Ray”
Lucian ขบกัดเนื้อนุ่มเบาๆ ราวกับละเลียดชิมผิวบาง ในไม่ช้ามือของเขาที่ลูบไล้หน้าอกของเธอก็เคลื่อนผ่านไปสู่เอวคอดกิ่ว ใบหน้าของ Rachel ที่แดงจัดอยู่แล้วก็ยิ่งแดงขึ้นไปอีก ราวกับจะระเบิดออกมา
เธอช่างสวยจริงๆ
เขาใช้สองมือจับเอวของเธอไว้ราวกับกำลังกำสิ่งที่มีค่า จากนั้นก็ใช้นิ้วหัวแม่มือเคล้นคลึงหน้าท้องบางราวกับจะนวดให้ร่างของเธอผ่อนคลาย จากนั้นก็ถึงเวลาที่เขาใช้มือตัวเองถอดกางเกงออก
ในตอนนี้กลิ่นรัญจวนลอยออกมาจากร่างนุ่มอันชุ่มชื้น และกายแข็งแกร่ง มันเป็นกลิ่นที่พวกเขาไม่เคยได้กลิ่นมาก่อน
ยิ่ง Lucian เคลื่อนไหวนิ้วต่ำลงมากเท่าไหร่ Rachel ก็ยิ่งเปล่งเสียงร้องครางดังขึ้นอย่างไม่อาจกลั้นได้อีกต่อไป
เขาพ่นลมหายใจออกมาราวกับไม่สามารถทนได้อีก ความรู้สึกที่ได้เห็นเพียงร่างงดงามและใบหน้าของเธอ ความรู้สึกที่ได้สัมผัสกับผิวกายนุ่มนวลอันร้อนผ่าวของเธอ
Rachel เองก็สัมผัสได้ถึงความต้องการของเขา ในตอนนี้สมองและหัวใจของเธอราวกับเป็นสิ่งที่หลอมละลาย และพวกมันละลายไปหมดแล้ว
เธอไม่ได้รู้สึกกลัว ตรงกันข้ามเธอเองก็ต้องการที่จะมีสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขา
แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะประหม่าและเขินอาย
โดยเฉพาะเมื่อต้องสบกับสายตาราวกับจะกลืนกินของเขา สายตานั้นมันทำให้เธอหายใจไม่ออก
“ฉันอยากรู้ทุกอย่างที่เกี่ยวกับ Ray อยากกลืนกินทุกอย่าง…”
แม้ดวงตาและท่าทางของเขาจะเหมือนนักล่าแต่น้ำเสียงกลับหวานเศร้าแฝงด้วยความอ้อนวอนอย่างที่สุด
เมื่อพูดจบเขาก็ก้มศีรษะลงและงับใบหูของเธอแผ่วเบา จากนั้นก็ขบกัดใบหูเล็กเรื่อยมาจนถึงติ่งหู
ในตอนนี้ Rachel รู้ว่าเขาคงสะกดกลั้นไม่ไหวอีกต่อไป เธอจึงกระซิบเบาๆ พร้อมถอนหายใจน้อยๆ
“อืม”
Lucian รีบโอบและล็อค Rachel ไว้ในวงแขน จากนั้นริมฝีปากแดงก็บดเบียดลงไปที่ริมฝีปากนุ่มในทันที
“ให้ฉันนะ Ray”
เมื่อได้รับคำอนุญาตอย่างเต็มใจ Lucian จึงกลืนกินริมฝีปากของเธออีกครั้ง ในตอนนี้บางสิ่งที่ร้อนรุ่มแทรกเข้าสู่ร่างของเธอ นำความตกใจและความยินดีมาสู่ร่างบางราวกับคลี่นสึนามิทางอารมณ์ Rachel รับรู้ถึงตัวตนและความโหยหาอันมากล้นของเขาเมื่อร่างทั้งสองเชื่อมเป็นหนึ่งเดียว
ในตอนนี้ Lucian ปราศจากการควบคุมตัวเองอีกต่อไป เขายอมจำนนให้กับความต้องการอันบ้าคลั่งที่กัดกินมาแสนนาน แม้ว่าผิวเนื้อบอบบางจะยังไม่อาจต้านรับความต้องการอันยิ่งใหญ่ของเขาได้เต็มที่ จนดูเหมือนทั้งร่างถูกพัดพาให้เคลื่อนไหวไปตามแรงของเขา แต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ปล่อยให้ร่างเล็กเคลื่อนห่างออกไปแม้แต่นิดเดียว ในระหว่างที่เขากำลังปลดปล่อยความปรารถนาที่พุ่งทะยานอย่างดุเดือด ร่างน้อยที่ใต้ร่างของเขากลับยังคงอ่อนนุ่มและอุ่นชื้นอย่างที่สุด
“ฮ้า…”
Lucian ใช้มือเสยผมในขณะที่เขายกช้อนร่างบางให้ชันขึ้น จากนั้นก็จ้องมองไปยังเรือนร่างเปล่าเปลือยที่รับทุกการเคลื่อนไหวของเขา จากความดุดันก่อนหน้าเขารู้สึกว่าต้องปลอบโยนร่างบางอันสั่นสะท้าน Lucian จึงเคลื่อนไหวแผ่วเบาและนุ่มนวลราวกับกำลังว่ายอยู่ในน้ำ
ในขณะเดียวกันก็ใช้ริมฝีปากดูดเลียไปทั่วผิวกายของเธอ ราวกับกำลัง “กิน” เธอจริงๆ
หรือบางทีอาจะเป็นเธอที่กำลัง “กิน” เขาอยู่ก็ได้
“โอ้ Luci…….”
มือเรียวบางยื่นมาทางเขาและเขารีบคว้ามันเอาไว้ พร้อมใช้นิ้วหนาสอดประสานเข้าระหว่างนิ้วเรียวบาง จนมือของทั้งสองพันเกี่ยวกันแนบแน่น
แม้จะสัมผัสเธอถึงเพียงนี้แล้วเขาก็ยังรู้สึกกระหาย ความกระหายนี้ทำให้ริมฝีปากของเขากลับไปกลืนกินริมฝีปากของเธออย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง
“อืม.. อืม”
มือเล็กของเธอค่อยๆ ลูบไล้ไปที่ไหล่กว้างของเขา ลูบไล้ต้นคอของเขา และสัมผัสเขาอย่างที่ไม่เคยทำมาก่อน
ทั้งสองคลั่งไคล้ซึ่งกันและกันและปลดปล่อยความรู้สึกอย่างเต็มที่ บนม่านมุ้งเหนือร่างที่ตระกองกอดกันของพวกเขา สีสันสดใสยังคงโปรยปรายอย่างสวยงามราวกับจะอวยพรคู่รัก
ภายใต้ลำแสงอุ่น ร่างทั้งสองพัวพันกอดกระหวัดราวกับเถาองุ่นอันแนบแน่น
Lucian ได้ลิ้มรสจุดสุดยอดอันเหลือเชื่อ เขาเปล่งเสียงออกมายาวนาน ในขณะที่ยังคงรู้สึกถึง Rachel ผ่านร่างกาย ริมฝีปาก และใบหูของเธอ
แม้จะปลดปล่อยไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่ความต้องการของเขายังคงไม่สงบลงง่ายๆ ราวกับเซลล์ทุกเซลล์ที่ประกอบเป็นร่างของเขายังตื่นตัวและทำงานอย่างบ้าคลั่ง
“โอ้ Ray… Ray…”
เขาเรียกชื่อของเธออย่างวิงวอน ในขณะที่บดกายแทรกเข้าสู่ส่วนล่างอันชื้นแฉะอีกครั้ง
ราวกับว่าวันนี้คือวันสุดท้าย เขาหวงแหนและรักใคร่เธออย่างเต็มที่ กระทั่งร่างนุ่มสลบสไลไปด้วยความเหนื่อยล้า แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังคงดูดเลียและทิ้งร่องรอยแห่งความรักไว้ทั่วร่างของเธอ
ในระหว่างที่ Rachel กำลังหลับใหล Lucian ที่เพิ่งหยุดกลืนกินเธอก็เปลี่ยนมาทำการตรวจสอบร่องรอยต่างๆ ที่เขาทิ้งไว้บนร่างเปลือยเปล่า เขานึกถึงเรื่อง “ไฝ” ที่เธอเคยบอกก่อนหน้านี้ได้
จากนั้น เขาก็เริ่มใช้นิ้วลูบไปที่ไฝใต้ใบหูของเธอ
“หนึ่ง”
จากนั้นก็เริ่มนับไปเรื่อยๆ พร้อมลูบไล้ไปยังตำแหน่งต่างๆ
“สาม สี่ ห้า หก เจ็ด……”
สามจุดที่หลัง หนึ่งจุดที่สะโพก
มุมปากของเขายกขึ้นขณะที่ตรวจสอบตำแหน่งของไฝบริเวณด้านในต้นขาของเธอ
เมื่อตรวจดูจนแน่ใจว่าไม่มีไฝเม็ดไหนหลุดรอดสายตาไปได้ เขาก็หัวเราะเบาๆ อย่างเป็นสุข มันเป็นความรู้สึกอิ่มเอิบจากความพึงพอใจที่ได้รับทุกสิ่งที่เป็น Rachel
เมื่อพายุแห่งความปรารถนาพัดผ่านไป เวลานี้เขาจึงรู้สึกเหนื่อยล้าขึ้นมาบ้าง และเป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกอยากหลับตาแล้วหลับไปพร้อมกับใครอีกคนหนึ่ง
จากนั้น Lucian ก็ผล็อยหลับไปโดยมี Rachel อยู่ในอ้อมกอด
……………………………………


ใส่ความเห็น