ตอนที่ 7

เขามีสิทธิ์อะไรมาใช้เธอเป็นเครื่องสังเวย?

ชายคนนั้นเชือดคอคันนะ เธอได้ยินเสียงฮัมของเขาในขณะนั้นคันนะใส่เนื้อเพลงใหม่เข้าไปแทนเธอปรารถนาให้ผู้ชายคนนั้นตายอย่างอนาถที่สุด

เธอวิงวอนต่อสิ่งที่มองไม่เห็น ไม่ว่าสิ่งที่ชายคนนี้ตั้งใจอันเชิญมาจะเป็นอะไรก็ตาม ขออย่าให้การตายของเธอทำให้เขาสมปรารถนา

แล้วความหวังในการมีชีวิตรอดก็ถูกจุดขึ้นอีกครั้ง

เสียงทุบประตูตามด้วยเสียงกระแทกดังปัง แสงจันทร์ลอดเข้ามาทางประตูที่เปิดกว้างออกกะทันหัน แม้จะไม่ใช่หน้าต่างแห่งความหวังของเธอ แต่ประตูก็ได้ถูกเปิดขึ้นแล้ว

ณ ที่แห่งนั้นสตรีผู้ขาวพิสุทธิ์ไปทั่วทั้งร่างปรากฏกายขึ้น ร่างของเธอสะท้อนกับแสงจันทร์เปล่งรัศมีเรืองรองราวกับนางฟ้าที่ชายคนนั้นพูดถึงไม่มีผิด

‘น้องพี่!’

และเมื่อพี่สาวของเธอโผล่ออกมาจากด้านหลังของสตรีผู้นั้น หัวใจของคันนะก็ราวกับจะหยุดเต้น แค่ได้เห็นหน้าพี่สาวเธอก็รู้สึกโล่งใจและเหมือนพลังในกายเหือดหายไปจนสิ้น

……………………

สตรีผู้นั้นก็คืออีแวนเจลีน โรแฮนสัน คุณหนูผู้มอบน้ำศักดิ์สิทธิ์ให้แก่พี่สาว

คันนะพลันตกตะลึงไปกับความคิดที่เธอเคยมีต่อคุณหนู คนที่ทำให้เธอรู้สึกต้อยต่ำ

ไม่สิ จะเรียกว่าคนได้หรือ เธอใช่มนุษย์แน่หรือ? ผู้ชายที่ชื่อโดนูคนนั้นไม่สงสัยเลยสักนิดว่าเขาได้อันเชิญอีแวนเจลีน โรแฮนสันมายังห้องแห่งนี้ อันที่จริง คันนะเองก็อดที่จะเชื่อไม่ได้เช่นเดียวกัน เมื่อได้เห็นร่างขาวพิสุทธิ์ตรงหน้า

“เอาล่ะคันนะ เธอจะให้ฉันจัดการกับโดนูยังไงดี?”

ในขณะที่อีแวนเจลีนมองจ้องไปที่คันนะ เบื้องหลังของเธอพลันปรากฏภาพดวงตานับสิบๆ ดวงมองจ้องมายังคันนะเช่นกัน พวกมันราวกับดอกไม้ที่บานสะพรั่งอยู่รอบๆ ตัวเธอกลายเป็นมวลของรูปทรงกลมที่กระพริบไปมาขนาดใหญ่

การได้เห็นลูกตาจำนวนนับไม่ถ้วนเปิดและปิดเปลือกตาพร้อมกันทำให้เจ้าสิ่งนั้นดูเหมือนเป็นสิ่งมีชีวิตชิ้นเดียวที่ประกอบขึ้นจากดวงตา ไม่สิ มันดูเหมือนก้อนเนื้อมากกว่าเปลือกตาถ้าดูจากลักษณะของสิ่งที่เต้นตุบๆ บนนั้น

และดูเหมือนว่ามีเพียงคันนะและชายที่ชื่อโดนูเท่านั้นที่สามารถมองเห็นเจ้าสิ่งนี้

ร่างของโดนูที่นอนอยู่เบื้องหลังอีแวนเจลีนถูกบีบคอยกให้ลอยขึ้นในอากาศ เขาถูกตรึงไว้ราวกับหุ่นตัวหนึ่งเบื้องหน้ากลุ่มก้อนดวงตาที่กระพริบเปิดปิด เขาทำท่าเหมือนจะหมดลมหายใจ ส่วนพี่สาวของเธอดูเหมือนจะเห็นเพียงแต่ภาพผู้ชายคนนั้นถูกยกขึ้นเท่านั้น เธอคงไม่เห็นดวงตานั่นเพราะถ้าเห็นก็คงไม่นิ่งได้ขนาดนี้

“เราควรจะขังเขาไว้ในคุกใต้ดินหรืออะไรสักอย่างดีไหม?”

อีแวนเจลีนพูดขึ้นอีกครั้ง เธอยังคงถามความเห็นของคันนะ และคันนะได้แต่ส่ายหัว

“คอของเธอเป็นยังไงบ้าง”

“ฉันไม่เป็นไรค่ะ!”

ดวงตานับสิบคู่จ้องมองไปที่คอของชายคนนั้น เมื่อคันนะผยักหน้าตอบรับคำพูดของอีแวนเจลีนดวงตาของเธอก็พลันเบิกกว้างด้วยความยินดี

นั่นเพราะร่างกายของชายคนนั้นส่งเสียงดังกร๊อบและเริ่มเคลื่อนไหว เขาพยายามดิ้นรนต้านทานแรงที่บีบคอของเขาอยู่เป็นเฮือกสุดท้าย

เขาดูมีความสุขมากในตอนที่ชี้มีดไปที่คอของคนอื่น แต่ดูสิ เมื่อปลายมีดนั้นชี้มาที่คอของเขาเองดูท่าว่าเขาจะสติแตกเสียแล้ว

เสียงลั่นของกระดูกดังขึ้นอีก เมื่อเขาพยายามฝืนบิดแขนของเขา แต่กลับถูกแรงที่มองไม่เห็นบีบกลับจนบิดเบี้ยว และในขณะนั้นมีดที่อยู่ในมือของเขาก็ขยับโดยปราศจากความลังเล

มันพุ่งเข้าที่คอของเขาอย่างแม่นยำ ชายคนนั้นปาดคอตัวเองมันดูเหมือนอย่างนั้นทุกประการ แม้จะไม่ใช่ความต้องการของเขาเลยแม้แต่น้อย ในตอนนั้นทุกสายตายกเว้นดวงตาคู่งามของอีแวนเจลีนต่างประทับภาพนั้นพร้อมๆ กัน

‘อีกนิด อีกนิด!’

ภาพที่เขาเคยเชือดคอเธอฉายวนซ้ำไปมาในหัวของคันนะ บัดนี้เธอได้เห็นสิ่งที่สนองตอบแก่เขาแล้ว

“ใช่ เขาแทงคอตัวเอง!”

มือนั้นเสือกมีดเข้าไปช้าๆ จนร่างของชายคนนั้นทนต่อไปอีกไม่ไหว มันหยุดลง

“เขาตายแล้วค่ะ”

อีแวนเจลีนพูดอุบอิบราวกับว่าเธอยังไม่พอใจสิ่งที่ชายคนนั้นได้รับ คันนะตัวสั่นเทิ้มด้วยความรู้สึกอันท่วมท้น

“อืมฉันเห็นแล้ว”

คันนะเข้าใจอย่างถ่องแท้ว่าทำไมอีแวนเจลีนถึงปล่อยให้ชายคนนั้นแทงตัวเอง การฆ่าตัวตายเป็นอาชญากรรมร้ายแรงที่จะไม่ได้รับการให้อภัย เพราะความเมตตาไม่สามารถมอบให้กับผู้ที่ทอดทิ้งชีวิตที่พระเจ้าประทานให้ได้

และผู้ชายที่ถูกอีแวนเจลีนทอดทิ้งก็เท่ากับถูกพระเจ้าทอดทิ้ง มีสถานที่แห่งเดียวเท่านั้นที่จะรองรับวิญญาณดวงนี้

แล้วก็เกิดไฟไหม้บ้านทั้งหลัง ไฟนรกมารับชายผู้นั้น กระไอความร้อนปะทะใบหน้าของคันนะ เธอรู้สึกว่ามันช่างอบอุ่นเหมือนอ้อมกอดของพี่สาว อบอุ่นราวกับแสงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน

…………………………………………..

โดนูถูกอาบอยู่ในแสงอันเจิดจ้า

‘บ้านของฉันไม่ได้สว่างขนาดนี้นี่’

ที่นี่มีเทียนเพียงเล่มเดียว ลองคิดดู เชิงเทียนในคฤหาสน์โรแฮนสันดูสว่างมากก็เพราะมีเทียนหลายเล่มอยู่บนคานคบที่สวยงามเหล่านั้น

หรือนี่คือแชนเดอร์เลียของฉัน หรืออีแวนเจลีน โรแฮนสัน ปิศาจที่เขาเรียกออกมาได้ทำให้ความปรารถนาของเขาเป็นจริง! และตอนนี้เขากำลังยืนอยู่ใต้แชนเดอร์เลียในคฤหาสน์หลังงามใช่ไหม

โดนูคิดต่ออย่างสำราญใจว่าเขาจะทำอะไรต่อไปบ้างหลังจากนี้ ในเมื่อเขาได้เป็นขุนนางเรียบร้อยแล้ว และสิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวของเขาเป็นอย่างแรกก็คือ

เขาจะไปหาเคานท์โรแฮนสันที่สูญเสียตำแหน่งขุนนางไป และจะเฆี่ยนเจ้าอดีตเคานท์นั่นเหมือนที่มันเคยเฆี่ยนเขา แค่คิดว่าจะได้มองเคานท์โรแฮนสันอย่างสมเพชก็ทำให้โดนูอารมณ์ดีอย่างมาก เขาเดินตามแสงสว่างไปพร้อมฮัมเพลง

ลูกตานับสิบที่ลอยอยู่กลางอากาศกระพริบตาและจ้องไปที่แผ่นหลังของโดนู ถ้าหากเขาได้หันกลับมาก็คงจะเห็นสายตาสมเพชที่มองไปที่เขาเช่นกัน

…………………………………………… …………

ฉันยืนมองบ้านของโดนูที่กำลังลุกไหม้โดยไม่รู้จะทำยังไงต่อดี รอบข้างเริ่มมีเสียงดังเอะอะ ดูเหมือนเพื่อนบ้านจะเตรียมอพยพออกจากบ้านเพื่อความปลอดภัยสินะ เอ๊ะ? ทำไมดูเหมือนทุกคนแค่ออกมายืนมุงดูเปลวเพลิงที่กำลังโหมไหม้โดยไม่มีทีท่าว่าจะหนีไปไหนเลยล่ะ?

เพียงไม่นาน กองกำลังทหารก็มาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว คงจะมีใครสักคนที่ได้สติแล้วออกไปเรียกพวกเขามา หรือไม่ก็พวกเขาเห็นควันในขณะลาดตระเวนพอดีจึงเร่งรุดมาอย่างทันเหตุการณ์

ในขณะที่ทหารส่วนหนึ่งเข้าควบคุมสถานการณ์ เสื้อคลุมสีขาวและเครื่องแบบสีขาวที่สวมใส่แทนชุดเกราะของพวกเขาจึงดูโดดเด่นอย่างยิ่ง หรือเป็นเพราะเรากำลังอยู่ในนิยายโรแมนซ์ รายละเอียดพวกนี้จึงเป็นสิ่งที่ขาดไม่ได้

ที่น่าพิศวงคือพวกเขาทั้งหมดต่างเดินเข้ามาหาฉัน และเฮนน่ารีบสาวเท้าเดินขึ้นมาขวางอยู่ด้านหน้าฉัน

“ขออภัย”

ในขณะที่ชายคนที่อยู่ด้านหน้าสุดโค้งคำนับผมสีดำสนิทของเขาทิ้งตัวลงอย่างนุ่มนวล และเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นดวงตาสีฟ้าและใบหน้าที่หล่อเหลาก็ถูกเผยให้เห็นอย่างไม่เกรงใจ

พระเจ้าช่วย! ทำไมหล่อขนาดนี้ แม้เสียงของเขาจะฟังดูห้วนนิดๆ และเย็นชาไปสักหน่อย แต่เขาก็หล่อเหลาจนไม่เหมือนคนจริงๆ หล่อขั้นเทพจริงๆ

เดี๋ยวนะ….นี่ฉันกำลังพลาดอะไรไปหรือเปล่า?

ผู้บัญชาการทหารอัศวินผมสีดำหล่อมาก? ถ้าหากองค์ชายรัชทายาทเป็นชายวัยกลางคน ไม่มีแกรนด์ดยุคแห่งแดนเหนือ นั่นก็เท่ากับว่าสถานะนี้ก็มีความเป็นไปได้มากที่สุดที่จะเป็นพระเอกของเรื่องหรือเปล่า? ไม่ ฉันยังไม่รู้ว่าเขาเป็นหัวหน้าทหารอัศวินซักหน่อย จะด่วนสรุปเอาง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้

“ผมกาเบรียล ผู้บัญชาการทหารอัศวินปาเรรอส”

บ้าไปแล้ว! ผู้บัญชาการทหารอัศวิน เขาต้องเป็นพระเอกแน่ๆ!

“ทำไมคุณผู้หญิงถึงมาอยู่ที่นี่ได้? ที่นี่ไม่ใช่ที่สำหรับเดินเล่น”

คุณผู้หญิง? เธอสั่นสะท้านอยู่ในใจและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนที่จะตระหนักว่าเพียงแค่มองดูรูปลักษณ์ของเธอประกอบกับสาวใช้ที่ติดตามเธอมาด้วย แค่นี้ใครก็ต้องดูออกว่าเธอเป็นบุตรสาวขุนนาง

นอกจากนี้ ถ้าหากว่าเขารู้จักกับอีแวนเจลีนจริงๆ เขาก็คงไม่พูดจาสุภาพกับฉันขนาดนี้ เดิมทีพระเอกต้องเกลียดตัวร้าย ไม่ว่ายุคสมัยไหนหน้าที่ที่เหมือนเป็นกิจวัตรประจำวันของพระเอกคือต้องตัดขาดจากนางร้าย

มีเพียงข้อยกเว้นเดียวที่พระเอกจะชอบนางร้ายได้ นั่นคือนางร้ายทะลุมิติที่กลับใจและเปลี่ยนแปลงตัวเองจนสุดท้ายกลายเป็นนางเอก เฮ้! บางทีฉันอาจจะรวมอยู่ในกลุ่มนางร้ายพวกนั้นด้วยหรือเปล่า?

ถ้าหากฉันเลือกเส้นทางของนางร้ายกลับใจ เขาก็อาจจะชอบฉันก็ได้ ตอนนี้ถ้าหากฉันจะพูดอะไรไปตามบทมันจะเวิร์คมั้ย? อีแวนเจลีนที่กำลังถูกพล็อตนิยายโรแมนติกเข้าครอบงำได้แต่คิดไปร้อยแปด ทันใดนั้นความเย็นชาของเขาก็ดูน่าประทับใจขึ้นมา ไม่ว่าตอนนี้เขาจะดูดีแค่ไหนเธอเชื่อว่าจะต้องมีปมชีวิตที่ทำให้เขาสะกดกลั้นอารมณ์ความรู้สึกต่างๆ เอาไว้และเก็บซ่อนมันจนกลายเป็นคนไร้อารมณ์

อีแวนเจลีนขมวดคิ้วน้อยๆ เอ เขาเพิ่งจะถามฉันใช่ไหมว่าทำไมฉันถึงมาอยู่ที่นี่?

เนื่องจากคำตอบของฉันจะเป็นความประทับใจแรก ฉันจึงจะตอบอย่างจริงใจที่สุด ถ้าหากฉันต้องการหนีจากจุดจบอันเลวร้ายก็ต้องเปลี่ยนพล็อตเอาตอนนี้นี่แหล่ะ!

“ฉันไม่ได้มาเดินเล่น ฉันมาหาใครบางคน”

“ตามหาคน?”

“เจ้าของบ้านหลังที่ไฟไหม้อยู่ตอนนี้เป็นคนรับใช้ของฉัน”

“แล้วคุณหาเขาเจอหรือยัง?”

“อา..เขาอยู่ข้างในบ้าน’”

การได้รับการปฏิบัติอย่างให้เกียรติและเป็นทางการแบบนี้ทำให้ฉันทั้งอึดอัดและขนลุก แต่ก็ต้องแสร้งทำเป็นว่าไม่มีอะไรผิดปกติ

เขาชี้ไปที่บ้านที่ถูกไฟไหม้แล้วพูดว่า

“บ้านถูกไฟไหม้และกำลังจะพัง ส่วนคุณยืนมองอยู่ด้านนอกโดยไม่คิดจะหาวิธีช่วยเหลือเขาเลยสักนิด?”

“ไม่ต้องห่วง เขาตายแล้ว”

สิ้นคำพูดนั้น ดูเหมือนความประทับใจแรกที่พระเอกมีต่อฉันก็ยิ่งแย่ลงไปอีก หรือว่าฉันดูใจเย็นเกิดไปเมื่อพูดถึงคนที่กำลังจะตายหรือตายไปแล้ว? แต่โดนูเป็นคนเลวฉันไม่อยากจะพูดถึงเขาด้วยซ้ำ

“คุณผู้หญิง คุณต้องอธิบายให้กระจ่างว่าคุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง?”

ต้องการคำอธิบาย? ถ้าจะให้เขียนรายงานผู้บังคับบัญชาก็ต้องรู้ว่าคนตายเป็นใครและสาเหตุไฟไหม้คืออะไร แต่ฉันควรเริ่มต้นที่ไหน คุณจะเข้าใจไหมถ้าฉันบอกคุณว่า โดนูฆ่าตัวตายเพื่อหนีความผิดและบังเอิญอันเชิญวิญญาณแห่งไฟมาก่อนตาย บ้านถึงได้กลายเป็นแบบนั้น

วัดจากชื่อเสียงในด้านลบของอีแวนเจลีน ฉันอาจจะถูกกล่าวหาว่าเป็นฆาตกรเสียเอง ฆ่าคนวางเพลิงทำลายหลักฐาน? โอย มีสมมติฐานที่เข้าเค้าตั้งมากมายแล้วฉันจะหนีจากเส้นทางนางร้ายไปได้ยังไง?

ในขณะที่ฉันกำลังคิดว่าจะเรียบเรียงคำพูดยังไงดี สาวน้อยคันนะก็ก้าวมาอยู่ข้างหน้า

“ท่าผู้บัญชาการ! โปรดให้ฉันอธิบาย!”

เด็กสาวที่ตัวเล็กกว่าฉันเดินเข้ามาขวางราวกับกำลังปกป้องฉัน นี่เธอกำลังอยากตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิตเธอใช่ไหม จู่ๆ ฉันก็รู้สึกเหมือนน้ำตาจะไหลให้ได้ ท้ายที่สุดเมื่อเราให้สิ่งใดออกไปเราก็จะได้รับการตอบแทนนี่เอง

พระเอกพยักหน้าเป็นเชิงให้คันนะพูดได้

“โดนู คนรับใช้ของคุณหนูเป็นคนลักพาตัวฉันมาที่นี่”

“ลักพาตัว? เธอบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”

“ไม่เป็นไรค่ะ.. เพราะคุณหนูมาช่วยฉันไว้ได้ทันพอดี พี่สาวของฉันไปร้องขอความช่วยเหลือจากเธอเธอจึงขู่เขาว่าได้เรียกทหารอัศวินมาจัดการกับเขาแล้ว  เขาจึงกลัวและวิ่งหนีไปพร้อมกับจุดไฟเผาบ้าน”

“เธอกำลังหมายถึงชายที่ตายอยู่ในบ้าน คนเดียวกัน?”

“เปลวเพลิงลุกโชนขนาดนั้น ไม่มีทางที่เขาจะรอดอย่างแน่นอนค่ะ คุณหนูกับพี่สาวรีบพาฉันออกมาทำให้ไม่มีเวลาไปสนใจกับเขา”

สิ่งที่คันนะเล่าดูมีน้ำหนักมากกว่าเรื่องที่ฉันจะบอกกับเขาว่าไฟถูกจุดด้วยวิญญาณที่ถูกอันเชิญจากการฆ่าตัวตายมากจริงๆ

พระเอกเชื่อคำพูดของคันนะอย่างง่ายดาย เขายังแสดงความเป็นห่วงเธอเมื่อได้ยินว่าเธอถูกลักพาตัวอีกด้วย ที่สำคัญเขาดูมีสีหน้าที่ดีกว่าตอนที่พูดกับฉันมาก เดี๋ยวก่อน!

ชั่วพริบตานั้น หน้าปกของนิยายโรแมนติกเล่มหนึ่งที่ฉันเคยอ่านได้แล่นผ่านเข้ามาในห้วงความคิด นางเอกเป็นหญิงสาวผมหยักศกสีแดงและพระเอกมีผมสีดำ หรือว่า?

คันนะก็คือนางเอกของนิยายเรื่องนี้!

จบตอนที่ 7

………………………………………………………………………………………

ทิ้งท้ายจาก Unnie
ผลงานการแปลของ Unnie ตั้งใจเพื่อแบ่งปันเรื่องราวสนุกๆ จากนิยายที่เพื่อนๆ ชื่นชอบแต่ไม่สามารถหาอ่านเวอร์ชั่นภาษาไทยได้ สำหรับการแปล Unnie ตั้งใจเรียบเรียงสุดความสามารถในเวลาอันจำกัด หากมีข้อผิดพลาดหรือแปลผิดตรงไหนอย่างไร Unnie ต้องขออภัยผู้อ่านไว้ ณ ที่นี้ด้วยจ้า
ขอให้สนุกทุกตัวอักษรนะคะ ^___^

…………………………………………………………………………………………
.
ปล. เจอ LC เรื่องนี้สามารถแจ้ง Unnie ได้ตลอดเวลา หรือเจ้าของลิขสิทธิ์ต้องการแจ้งให้เอาลงก็สามารถติดต่อเข้ามาได้ทางช่องทาง Fanpage หรือทางคอมเม้นต์ได้เลยนะคะ Unnie จะดำเนินการให้โดยเร็วที่สุดค่ะ