ตอนที่ 4

ตอนนี้ฉันกลายเป็นผู้สิงสู่ที่อ่านหนังสือออกแล้ว

และในเมื่ออ่านหนังสือได้ก็ถึงเวลาเปิดไดอารี่ของอีแวนเจลีนเพื่ออ่านคาถาอันเชิญปิศาจหรือมังกร แล้วรีบเชิญมาซะ!

ฉันจัดเสื้อผ้าให้เรียบร้อยโดยมีพุดดิ้งหมอบอยู่บนหน้าตัก มองดูฉันเปิดไดอารี่อย่างสงบเสงี่ยม

————————-

9 มีนาคม 370

ฉันได้พบกับเคานท์โรแฮนสัน

————————-

นานเท่าไหร่แล้วที่ฉันอ่านไดอารี่ที่ไม่ได้เริ่มเขียนในวันที่ 1 มกราคม ว่าแต่ตอนนี้ปีอะไรแล้ว?

“ปีนี้ปีอะไรหรือ”

“ปีจักรวรรดิ์ที่ 392 เจ้าค่ะ”

ฉันเอ่ยถามเฮนน่าสาวใช้ที่เริ่มสนิทกันมากขึ้น เธอยังคงดูลนลานแต่ก็ตอบกลับมาอย่างอ่อนน้อม

ปีจักรวรรดิ์ที่ 392? ฉันดูวันที่ในไดอารี่อีกครั้ง นี่มันเมื่อยี่สิบกว่าปีที่แล้วนี่นา แสดงว่านี่ไม่ใช่ไดอารี่ของอีแวนเจลีน

—————————

9 สิงหาคม 370

ผู้ชายคนนั้นขอฉันแต่งงาน

—————————

เห็นได้ชัดว่าเจ้าของไดอารี่คือแม่ของอีแวนเจลีน ว่ากันว่าเธอเพิ่งแต่งงานกับเอิร์ลแห่งโรแฮนสัน ฉันว่าเธอน่าจะเป็นคนประเภทไม่ชอบเขียนอะไรยาวๆ เนื้อหาจึงไม่ยาวและเขียนข้ามๆ วันไป

———————

19 สิงหาคม 370

พ่อของฉันออกคำสั่งห้ามไม่ให้ฉันคบกับเขา เพราะครอบครัวของเขายากจน แต่เขารักฉันจริงๆ และฉันก็บอกเขาว่าเรื่องฐานะเป็นเพียงเรื่องภายนอก

————————

แม่ของอีแวนเจลีนเป็นบุตรสาวของดยุคแต่เสียดายที่ไม่ได้เขียนชื่อเอาไว้อย่างชัดเจน นี่คือเรื่องราวของบุตรสาวดยุคผู้มั่งคั่งตกหลุมรักกับเคานท์จนๆ ที่เธอพบโดยบังเอิญ จนนำมาสู่การแต่งงานทั้งๆ ที่ครอบครัวไม่เห็นด้วย

—————————-

2 เมษายน 371

ฉันควรจะฟังที่พ่อบอก ฉันอยากกลับบ้านเหลือเกิน

—————————-

อย่างไรก็ตาม ว่ากันว่าแท้ที่จริงแล้วเคานท์โรแฮนสันต้องการเพียงทรัพย์สินจากตระกูลดยุคเท่านั้น และหลังจากที่ได้รับสินสอดทองหมั้นที่แม่ของอีแวนเจลีนนำติดตัวมา ฐานะทางการเงินของครอบครัวก็ดีขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ความสัมพันธ์ของทั้งสองกลับห่างเหินลง

ฉันรู้สึกว่าพล็อตเรื่องช่างน้ำเน่าเสียจริงๆ ถ้าไม่นับท่านยายที่จัดสินสอดก้อนโตติดตามแม่มา ท่านตาของฉันก็เป็นอีกคนที่รักหลานสาวมาก ฉันควรจะไปขอความช่วยเหลือจากเขาดีไหมแต่ฉันก็อายุมากเกินไปที่จะเปลี่ยนพล็อตให้เป็นแนวพ่อกลับใจมารักลูกสาว ต่อให้ฉันเข้ามาในโลกนี้ก่อนหน้านี้ก็ยากอยู่ดี!

ไดอารี่ยิ่งยาวขึ้นเมี่อวันเวลาผ่านไป เธอช่างดูโดดเดี่ยวเหลือเกิน เมื่ออ่านจากสิ่งที่พร่างพรูลงในหน้ากระดาษ ที่สำคัญลายมือของเธอเริ่มแปลกขึ้นเรื่อยๆ และมีตัวอักษรบางตัวที่ฉันอ่านไม่ออก ดูเหมือนว่าเนื้อหาจะเปลี่ยนเป็นเรื่องเกี่ยวกับการอันเชิญ

———————————

[วิธีการอันเชิญ □□]

[ □ จงยืนอยู่ใน □

□□□ ทำให้พื้น □เป็นมลทินด้วย □□ ของผู้ปกครอง

วาดวงกลมด้วยมือข้างที่ □□

ลองดูที่ □□

นำองุ่นแช่แข็งมาทิ่มบนหนาม

ให้หนามออกลูกมะเดื่อ

□□ และ □□

ไปรอบๆ และพบกับ□□ของ□□ที่จะลงมาบนโลก]

————————————

ขอโทษที? นี่มันมีข้อผิดพลาดในระบบการแปลหรือเปล่า? ฉันมองหาปุ่มหรือแพทช์ที่เกี่ยวกับโหมดแปลภาษาที่อาจจะซ่อนอยู่แต่ก็ไม่มี อย่างน้อยฉันก็ต้องการตัวช่วยเพื่อมาแปลเจ้าสิ่งนี้

ฉันพยายามตีความสิ่งที่อ่านอีกครั้ง เอ่อ… . ทำให้พื้นเป็นมลทินและวาดวงกลมด้วยมือของฉัน? หนามและองุ่นหมายถึงอะไร? ข้อความเหล่านี้มันคืออะไร?

ไม่ว่าเจ้าสิ่งนี้จะเรียกอะไรออกมาก็ตาม แต่ด้วยข้อความที่ขาดๆ หายๆ ทำให้ฉันไม่รู้จริงๆ ว่ามันกำลังพูดถึงอะไรอยู่

ทำไมถึงไม่เขียนอะไรที่มันเป็นขั้นเป็นตอนและเข้าใจง่ายกว่านี้ เช่น 1. วาดวงกลมโดยจัดเรียงตัวเลข 2. เรียกนามของพวกเขา อะไรแบบนี้!

ฉันรู้สึกปวดหัวขึ้นมาตุบๆ ยังไงคงต้องพักเรื่องนี้ไว้จนกว่าโหมดแปลภาษาจะถูกแก้ไขให้สมบูรณ์ ยังไงเสียกระดาษที่จดวิธีอันเชิญวิญญาแผ่นนี้ก็ไม่หนีไปไหน

‘มันหายไปไหน?’

กระดาษบนโต๊ะหายไป ในขณะที่ไดอารี่ยังอยู่ครบฉันพยายามค้นดูทั่วห้องแต่ก็ไม่เจอแม้แต่ร่องรอย

“เฮนน่า เธอเห็นกระดาษที่วางอยู่บนโต๊ะไหม”

“ไม่ ไม่เห็นค่ะ… .”

ฉันก็อยู่ในห้องทั้งวัน แล้วมันหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่? ครั้งเดียวที่ฉันออกจากห้องคือไปเดินเล่นเมื่อวานนี้ ฉันสงสัยว่ามีคนทำความสะอาดห้องตอนที่ฉันไม่อยู่และคิดว่ามันเป็นขยะเลยเอาออกไปหรือเปล่า

อ๊า ฉันยังไม่ได้แปลหรือทำความเข้าใจมันเลย และยังไม่ได้เริ่มอันเชิญอะไรเลยด้วยซ้ำ! นี่คือเหตุผลว่าทำไมคนเราถึงไม่ควรผัดวันประกันพรุ่ง!

ก่อนอื่นฉันต้องรู้ว่าใครเป็นคนทำความสะอาดห้อง แล้วหากระดาษแผ่นนั้นให้เจอโดยเร็ว

“เมื่อวานใครเข้ามาในห้องฉันบ้าง”

“เอ่อ เมื่อวาน? ถ้าเป็นเมื่อวานก็คงจะเป็นโดนู”

“ตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?”

“เอ่อ… วันนี้เขาไม่ได้มาทำงาน….เจ้าค่ะ”

นี่ฉันเพิ่งได้ยินเรื่องบ้าบออะไรกัน?

มาลองคิดดู เนื่องจากความผิดพลาดของระบบแปลภาษาจึงน่าจะมีแค่ฉันที่อ่านมันไม่ค่อยออก แต่สำหรับคนอื่นที่อ่านหนังสือได้พวกเขาย่อมต้องอ่านมันออก ในขณะที่ทำความสะอาดห้องของฉันเขาจึงได้เห็นวิธีอันเชิญพวกนั้นและขโมยมันไป ถ้าเกิดเขาคิดว่ามันเป็นขยะและเอาไปทิ้งเฉยๆ ก็ไม่มีเหตุผลที่จะต้องขาดงานในวันนี้!

“… อืม โดนูเคยทำอะไรแปลกๆ มั้ย?”

“อย่างเช่น..ขโมยของของฉัน”

แม้ว่าอีแวนเจลีนจะเป็นนางร้าย แต่พล็อตเรื่องเซ็ทให้เธอถูกรังแกอย่างลับๆ แสดงว่าคนรับใช้คนนี้แอบกลั่นแกล้งเธอรึเปล่า แต่ถ้าเขาล้ำเส้นมากเกินไปก็ควรจะถูกไล่ออกไปตั้งนานแล้ว ไม่สิ เพราะเขาไม่มีอะไรจะให้ขโมยเลยต้องมาขโมยอะไรสักอย่างเพื่อให้เข้ากับพล็อตเรื่องอย่างงั้นเหรอ?

“ในอนาคตไม่ว่าใครก็ตามที่แตะต้องของของฉันโดยไม่ได้รับอนุญาตจะถูกลงโทษอย่างหนัก”

ฉันไปพบพ่อบ้านและขอที่อยู่บ้านของโดนูมา ด้วยเหตุนี้นี่จึงเป็นครั้งแรกที่ฉันจะออกไปนอกคฤหาสน์เพื่อไปตามทวงกระดาษแผ่นนึง!

เฮนน่าซึ่งอาศัยอยู่ใกล้ๆ บ้านของโดนูอาสานำทางให้ฉัน และพุดดิ้งก็คลอเคลียมากับฉันด้วยมันคงคิดว่าเรากำลังจะไปเดินเล่น

ฉันส่งที่อยู่ให้คนขับรถ จากนั้นเขาก็พาฉันไปส่งที่ชานเมือง จากนั้นเฮนน่าก็เป็นคนนำทางต่อ

“ที่นี่ค่ะ”

ในที่สุดก็มาถึงแล้ว! รอเดี๋ยวก่อนเถอะเจ้าหัวขโมย ฉันจะทวงของเพิ่มความสามารถในโลกนี้ของฉันคืนให้ได้เลย หลังจากเคาะประตูได้ครั้งเดียวเธอก็ถีบประตูเข้าไปโดยไม่รอรี

***

“… โปรด… อุ๊บ!”

เด็กหญิงบนพื้นบิดกายไปมา เธอไม่เหนื่อยเหรอ? โดนูซึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้จิบชาและอ่านหนังสืออย่างผ่อนคลาย พร้อมเลื่อนสายตาไปยังต้นตอเสียงครวญครางที่รบกวนการอ่านของเขา

ปากของหล่อนถูกปิดสนิทแต่ทุกอย่างก็เข้าใจได้ เห็นได้ชัดว่าเธอกำลังจะพูดว่า โปรดปล่อยฉันไปเถอะ ฉันผิดไปแล้ว ฮ่าๆ ตลกดี เหมือนขอทานที่ร้องอ้อนวอนสุ่มสี่สุ่มห้าโดยไม่รู้ว่าตัวเองทำผิดอะไร

จากนั้นโดนูมองเด็กหญิงที่เหมือนหนอนเหมือนแมลงก่อนเบือนหน้าหนี

เนื่องจากบ้านหลังนี้ไม่มีผ้าม่าน หน้าต่างทั้งหมดจึงถูกบุนวมและตอกตะปูปิดไว้เพื่อไม่ให้คนข้างนอกมองเข้ามาเห็นข้างใน แสงอาทิตย์สีแดงฉานส่องลอดผ่านช่องว่างเล็กๆ เข้ามาภายในห้อง ในไม่ช้าพระอาทิตย์จะตกดินแล้ว

เหลือเวลาอีกไม่มาก เมื่อลำแสงสีแดงหายไป ความมืดจะเข้ามาเยือนในไม่ช้า

โดนูมองกระดาษที่อยู่ในมือด้วยสายตาอิ่มเอม

มันเป็นกระดาษที่เขาหยิบมาจากคฤหาสน์เคานท์โรแฮนสัน เขาได้พบกับสมบัติล้ำค่านี้เมื่อคืนขณะทำความสะอาดห้องของอีแวนเจลีน โรแฮนสัน

[ ҉ ความชั่วร้าย ҉ มา҉ ҉ ҉ น้อยกว่า ҉ แปลง ҉ ฮ…

คนทั่วไปอาจจะมองกระดาษแผ่นนี้ว่าเป็นเรื่องหลอกเด็ก แต่โดนูซึ่งทำงานให้กับเคานท์โรแฮนสันมานานกลับมองว่ามันเป็นเรื่องจริงแท้แน่นอน

อีแวนเจลีน โรแฮนสัน คุณหนูผู้แขวนคอตัวเองตายได้ฟื้นคืนชีพขึ้นมาจริงๆ จะมีใครนอกจากปิศาจที่มีพลังอำนาจทำสิ่งเช่นนี้ได้?

ปิศาจตัวที่สิงอีแวนเจลีนช่างโง่เง่า! มันเอาแต่ขู่ให้พวกผู้หญิงกลัวไปวันๆ โดยไม่ได้ทำอะไรช่างเป็นปิศาจชั้นต่ำจริงๆ แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่การช่วยให้อีแวนเจลีน โรแฮนสันฟื้นคืนชีพต่างหาก!

ใครกันที่อันเชิญปีศาจ!

โดนูพอจะเดาได้ว่าใครที่อยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

ครอบครัวฝั่งมารดาของอีแวนเจลีน โรแฮนสัน ก็คือดยุคแห่งโฮเซควิน ที่ผ่านมาบุตรชายของเอิร์ลโรแฮนสันได้รับค่าเลี้ยงดูก้อนโตจากตระกูลดยุคโดยอ้างว่าอีแวนเจลีนป่วยกระเสาะกระแสะตั้งแต่ยังเด็ก

ในขณะที่ทำความสะอาดห้องทำงานของท่านเคานท์โดนูเคยเห็นตัวเลขค่าเลี้ยงดูยาวเฟื้อยจนเวียนหัว เขายังจำมันได้แม่นยำหลังถูกเฆี่ยนตีเพราะขโมยเอกสาร

แต่เมื่อ Evangeline เสียชีวิต เงินทั้งหมดก็จะหายไป เคานต์โรแฮนสันถึงได้ทำสัญญากับปีศาจเพื่อทำให้ลูกสาวของเขาฟื้นคืนชีพ!

ไอ้เคานท์สารเลว! แม้ว่าเขาจะแสร้งทำเป็นคนดีต่อหน้าผู้คน แต่เขาก็ยังเป็นแค่พวกหิวเงินที่น่าสังเวช! โดนูเดาเจตนาสกปรกของเคานท์ออกมานานแล้ว

และในวันข้างหน้าโดนูจะกลายเป็นขุนนางที่ร่ำรวยยิ่งกว่าเคานท์โรแฮนสัน

҉ จบ ҉ ҉ ҉ ทางเลือก ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ บาป ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ สั่งซื้อ ҉ ศาสนา ҉ ҉ โลก ҉ ҉ ҉ เพิ่มเติม ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ คุณ ҉ ҉ ҉ เลือด ҉ ҉ ชั่วโมง ҉ ใน ҉ ҉ มือ ҉ ҉ มือ ҉ ҉ ҉ ҉ ชนะ ҉ ҉ ҉ นั่น ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ด้วย ҉ ชนะ ҉ ҉ ҉ อัง ҉ ҉ ҉ . ҉

҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ภาษาอังกฤษ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ ҉ . ҉ ҉ แข็งแกร่ง ҉ แข็งแกร่ง ҉ ทำ ҉ ҉ กว้าง ҉ ชื่อ ҉ ҉ ҉ ประวัติ ҉ ҉ ҉ ถูกต้อง ҉ ҉ ҉ ҉ ҉

การเตรียมการสิ้นสุดลงแล้ว

โดนูลักพาตัวเด็กหญิงใกล้ๆ บ้านมาเป็นเครื่องสังเวย พร้อมวาดลวดลายเพื่ออันเชิญปีศาจบนพื้นด้วยเลือดของตัวเอง ที่แขนและนิ้วของเขาเต็มไปด้วยรอยกรีดเพื่อใช้เลือดจำนวนมากในการวาดวงแหวนขนาดใหญ่

ตอนนี้สิ่งที่ต้องทำมีเพียงแค่รอจนกว่าพระอาทิตย์จะตกดิน แล้วทำพิธีอันเชิญปิศาจโดยแลกกับชีวิตของเด็กคนนี้…

หลังทบทวนขั้นตอนซ้ำแล้วซ้ำอีก โดนูก็ฉีกกระดาษเป็นชิ้นเล็กๆ แล้วกลืนลงท้องทันที มันหวานเหมือนกินผลไม้สุกยังไงยังงั้น

จะให้ใครมีโอกาสได้เห็นพิธีการอันแสนวิเศษนี้ไม่ได้โดยเด็ดขาด โอกาสงามๆ แบบนี้จะต้องเก็บไว้เพื่อตัวเองเท่านั้น

“ได้เวลาแล้ว!”

ในที่สุดพระอาทิตย์ก็ตกดิน โดนูจุดเทียนไขด้วยไม้ขีดไฟพร้อมถือมีดคมกริบไว้มือ เขาเต้นรำไปรอบๆ วงแหวนก่อให้เกิดเงาวูบไหวอันน่าสยดสยอง โดนูจินตนาการถึงภาพของปิศาจที่เขากำลังอันเชิญเป็นเหมือนคู่เต้นรำในงานเลี้ยงอันหรูหราซึ่งจะจัดขึ้นในคฤหาสน์หลังงามที่มีโคมระย้าหรูหรา ไม่ใช่บ้านเก่าๆ ซอมซ่อหลังนี้!

จบตอนที่ 4

ปล. สำหรับน้องของเฮนน่า พอมาอ่านตอนหลังๆ แล้วปรากฏว่าเป็นน้องสาว ไม่ใช่น้องชาย Unnie จึงทำการแก้ไขในตอนที่ 3 เรียบร้อยแล้วนะคะ

ทิ้งท้ายจาก Unnie
ผลงานการแปลของ Unnie ตั้งใจเพื่อแบ่งปันเรื่องราวสนุกๆ จากนิยายที่เพื่อนๆ ชื่นชอบแต่ไม่สามารถหาอ่านเวอร์ชั่นภาษาไทยได้ สำหรับการแปล Unnie ตั้งใจเรียบเรียงสุดความสามารถในเวลาอันจำกัด หากมีข้อผิดพลาดหรือแปลผิดตรงไหนอย่างไร Unnie ต้องขออภัยผู้อ่านไว้ ณ ที่นี้ด้วยจ้า
ขอให้สนุกทุกตัวอักษรนะคะ ^___^

…………………………………………………………………………………………
.
ปล. เจอ LC เรื่องนี้สามารถแจ้ง Unnie ได้ตลอดเวลา หรือเจ้าของลิขสิทธิ์ต้องการแจ้งให้เอาลงก็สามารถติดต่อเข้ามาได้ทางช่องทาง Fanpage หรือทางคอมเม้นต์ได้เลยนะคะ Unnie จะดำเนินการให้โดยเร็วที่สุดค่ะ